زنان سرزمین من

زنان سرزمین من

قدمهایش محکم بود و استوار و مستمر، نه باد و کولاک و سرمای کوهستان مانعش شد و نه همه دیوار های سرد و بلندی که به جبر زمان و زمین  پیرامونش کشیده بودند. او‌ بالاخره موفق شد بر بالای چهاردهمین قله بلند دنیا بایستد و چهاردهمین زنی شود در همه دنیا که بر این چنین سقفی بلند ایستاده است.

این حکایت افسانه است که نمادی است از همه زنهای سرزمینم. زنهایی که قرن هاست خفقان و سرکوب را تاب نیاورده اند و صبورانه جستجو‌ کرده اند راهی برای جُستن و رهایی. 

هیچ دیواری برایشان آنقدر بلند نیست که گذر از آن دیوار و حصار برایشان رویایی دست نایافتنی شود و هیچ اندیشه سیاه و حقیری نخواهد توانست حجابی شود بر رویاهای بلندشان. 

دور نمیبینم آن زمانی که دختران ایرانم را شاد و سرشار از زندگی ببینم و بر بلندای رویاهاشان. 

سپاس از تو افسانه عزیز که شدن و توانستن را به تصویر کشیدی با همت بلندت و چراغی خواهی شد در غبار و تاریکی زمان بر مسیر دختران سرزمینم. 

به امید آن روز، روز روشن شادی دختران ایران زمین.