کودک

کودک

من کودک درون که ندارم چون اصولا هیچ زمان بزرگ نشدم، اما یه بزرگسال درون دارم که مدام بهم میگه :

آب سرده نرو توی رودخونه

میوه نشسته نخور

هر چی تو طبیعت پیدا کردی امتحان نکن

جیغ نزن

کنار جاده نشین

پا لخت تو علفا نرو‌ کُخ کَلَخ میره تو‌ جونت

 (در زبان مشهدی همه گیاهان علف و همه حشرات کُخ کَلَخ نامیده میشن)

اونجا نرو ناامنه

…..

…..

در نهایت هم غر و لند میکنه و زیر لب با خودش میگه : انگار دارم یاسین به گوش خر میخونم.

همه جملات بالا رو در ابتدای دوران کودکی به کرات از مادر گرامی و پدربزرگ و مادربزرگ فقید شنیده ام .(صدها بار)